قرآن مجيد و روايات در مسأله خودسازى به بهترين صورت مطابق با فطرت و عقل، عباد الهى را راهنمايى كرده‏اند.

در قرآن مجيد خودساخته‏ها با آياتى شناسانده شده‏اند كه همه مى‏توانند با اوصافى كه خدا براى آنها بيان كرده است، مايه‏هاى خودسازى را از آن اوصاف بگيرند. در روايات و اخبار هم همين طور است.

وجود مبارك اميرالمؤمنين عليه‏السلام قطعه بسيار مهمى در همين زمينه دارند.

در مقدمه فرمايش، اميرالمؤمنين عليه‏السلام سه هشدار جالب مى‏دهند، تا انسان گرفتار بعضى از برنامه‏ها نشود. البته انسان‏هايى كه عاشق تربيت و ادب خودشان هستند.

قرآن هم مى‏فرمايد اين حرف‏ها براى كسى است كه:

« لِمَن كَانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَ هُوَ شَهِيدٌ »

يا رفته و اين مايه‏ها را كسب كرده است، يا گوشش را آماده كرده كه اين مايه‏ها را بشنود.

اما اگر كسى علاقه نداشته باشد، عاشق نباشد، پاى وجود او براى ظهور مسائل الهى پيش نمى‏رود و پاى قلب او، در اين راه قدمى بر نمى‏دارد.